Grenzen stellen

Grenzen stellen. Waarom gaat het de een zo gemakkelijk af en een ander totaal niet?

Wat zijn grenzen?

Eigenlijk zijn grenzen een soort spelregels om gemakkelijker met anderen en jezelf om te gaan. Hiermee geef je wat betreft jouw behoefte en waar jij wel en niet van gediend bent, duidelijkheid aan anderen. Wij moeten er vaak lang over nadenken, terwijl kinderen hierin heel primair kunnen reageren.

Een kind is met een auto aan het spelen. Een ander pakt het af, om er ook mee spelen. Het 1ste kind reageert met schreeuwen “dit is mijn auto, laat los” en begint te trekken. Dit loopt vervolgens  uit op een stevig potje touwtrekken, schreeuwen, slaan etc…

Primair reageren

Nou kunnen wij als “weldenkende” volwassenen er natuurlijk niet meteen boven springen, stevig gaan gillen en een flinke beuk geven. Alhoewel, het hangt natuurlijk wel van de situatie af.

Ik heb ooit een fietsendief betrapt die moeite deed om mijn fiets te stelen. Als een soort dolle gorilla rende ik schreeuwend op hem af en heb letterlijk mijn fiets weer uit zijn handen getrokken.

Mijn eerste reactie was dus heel primair, bijna instinctief: “Blijf met je tengels van mijn fiets af!”
Iets later in de confrontatie kon ik weer een beetje nadenken en bedacht ik me, dat ik er zoveel mogelijk mensen bij wilde hebben, ik was namelijk alleen….

Grenzen en boos

Zoals je kan lezen in Boos: kinderen & emoties, geven we onze grenzen aan met boos zijn. We maken onszelf fysiek en verbaal groter, door letterlijk rechter op te staan, onze stem te verheffen en naar voren te bewegen. Als ik terugdenk aan mijn fietsavontuur, denk ik oprecht dat ik wel 5 cm groter werd.

Ook dieren maken zichzelf groter, kijk maar naar dit filmpje en let op hun lichaamstaal.

Antwoord

Op de vraag: Waarom het de een zo gemakkelijk afgaat en de ander niet? Misschien heeft iemand:

  • dit thuis als voorbeeld gehad, door assertieve ouders
  • als kind moeten “knokken” voor zijn plekje, om gezien en gehoord te worden
  • alles aangereikt gekregen en werd alles voor hem opgelost en daardoor nooit geleerd ergens voor te “vechten”
  • een negatief zelfbeeld: ik kan het toch niet
  • etc.

Kinderen

Gelukkig word je fiets niet dagelijks gejat en je auto ook niet. Kinderen hebben hier op hun niveau, wel regelmatig mee te maken. Zij leren nog hoe je boos kan worden. Hoe je duidelijk je grenzen kan aangeven, zonder meteen fysiekte reageren.

5 vragen die jou helpen,je kind te steunen

Kinderen leren dit het snelst door een voorbeeld in gedrag. Daarom nodig ik je uit na te denken over de deze vragen:

  • Hoe en wanneer geef jij je grenzen aan?
  • Wat gebeurt er als iemand over jouw grenzen gaat?
  • Wat zien we dan bij jou?
  • Hoe voel je je daarna?
  • En.. hoe laat je dit aan je kind zien en praten jullie er samen over?

Ik ben benieuwd naar wat je ontdekt bij het beantwoorden van deze vragen.
Als je wil mag je hieronder een reactie geven of mail me info@coachjessy.nl